Edebiyat Kürsüsü Grubu

Buğu içerisi sıcak ve dışarısı soğuk olunca oluşur.İçerideki ile dışarıdaki farktan dolayı yani.Zihin de öyle.İçinde biriken ile dışarıya gösterdiğin arasındaki fark büyüdükçe...cam buğulanıyor.

Buğulu camla yaşamak şuna benziyor;

Her şey aynı anda hem çok önemli hem anlamsız.Basit kararlar bile ağır.Ve gece 2'de gelen o his :"Hayatımı komple değiştirmem lazım."Hayır , gerek yok. Muhtemelen sadece camın buğulu.

İşi değiştir , şehri değiştir , insanları değiştir...Ama cam buğuluyken yeni manzara da bulanık görünüyor . Sonra "burada da olmadı" diyoruz. Tabii olmaz.Bakılan yer değil , bakılan cam sorunlu .

Karar veremediğin o şey...Dinlenmiş , sakin , iyi uyunmuş bir gününde de aynı derecede karmaşık mı ? Cevabın "aslında hayır "sa sorun kararda değil. Hayatına baktığın camda.

Manzaran bozuk değil . Camın buğulu.

Doktor onları kapıya kadar geçirdi,güven veren sözler geveledi,Göreceğiz ,göreceğiz,umutsuzluğa kapılmamak gerekli türünden şeyler ve tekrar yalnız kaldığında yandaki küçük banyoya girdi , upuzun bir dakika boyunca aynada kendine bakakaldı,Ne olabilir ki bu , diye mırıldandı .Sonra odasına geri döndü,sekreteri çağırdı , Sıradakini içeri gönder. Kör o gece rüyasında kör olduğunu gördü

İstediğim her şeyi dört satıra sığdırsam bana bir şey kalır mıydı

Herkesin hayatı farklıdır.Kimimiz çocukluğumuzun güzel izlerini taşırız,kimimiz travmalarını;kimimiz gençliğimizin cesaretini,kimimiz hayal kırıklıklarını ...Kimimizin sırtında yıllardır suskun acılar , kimimizin de kalbinde kimseye anlatılamamış kırgınlıklar vardır.Yaşadıklarımızı küçük bir fanusa sığdırmak mümkün değildir.

Hayat ezbere bilgilerle değil,farkındalıkla ve içsel yolculuklarda değişir.

Kelimeler büyülüdür, ne söylersen o gerçekleşir 😉

"Bazı hayaller, gerçek olmayı çok hak ediyor."